Lubię to

Fenomen Nordic Walking

Nordic Walking, czyli maszerowanie z kijkami, to rodzaj aktywności ruchowej w terenie, która – zapoczątkowana w Finlandii – szybko została rozpoznana na całym świecie jako ważny czynnik w utrzymaniu dobrego zdrowia wśród ludzi w każdym wieku.

Mark Kantaneva, ojciec współczesnego NW, powiedział: „Nordic Walking jest to bardziej rozbudowane chodzenie, gdzie do odpychania się używane są również ręce.” Według Marka Kantaneva i specjalistów ds. zdrowia, NW posiada liczne zalety. Nikt nie zaprzecza, że ma pozytywny wpływ na zdrowie, także w aspekcie rehabilitacji. Współczesna fizjoterapia może więc wykorzystywać Nordic Walking w procesie leczenia.

Będąc fizjoterapeutą, widzę potencjał aktywnego chodu w rehabilitacji. Po pierwsze dlatego, że mięśnie górnych partii ciała są znacząco angażowane. Po drugie – kończyny dolne nie są nadmiernie wykorzystywane, jak to ma miejsce podczas tradycyjnego chodu. Kiedy używa się kijków prawidłowo, pomagają ramionom w przenoszeniu ciężaru ciała. W normalnym chodzie siła przenoszona na obciążone stawy, wywołuje przeciążenie stawów kolanowych, które są najbardziej podatne na urazy.

Fiński sport może być lekarstwem dla ogromnej liczby osób z chorobami przewlekłymi. Teoria  “four-on-the-floor” daje szanse również tym, którzy cierpią z powodu deficytów w koordynacji i równowadze – podczas chodu z wykorzystaniem kijków zwiększona jest powierzchnia podparcia. Ponadto doskonalony jest prawidłowy wzorzec chodu i koordynacja. Według fizjoterapeutki Hilary Jebson  „kijki ułatwiają prawidłowy wzorzec chodu w momencie uderzenia pięty i oderwania palców, kiedy to naciskając na podstawę rękojeści, powoduje się skurcz mięśni głębokich i wywołuje wyprost kręgosłupa. Zdecydowanie pacjenci z stwardnieniem rozsianym, po operacjach kręgosłupa a nawet we wczesnym stadium choroby Parkinsona mogą odnieść korzyści z NW.”

Większość ludzi z siedzącym trybem pracy cierpi na bóle szyi i ramion. Regularnie wykonywany trening NW zmniejsza objawy bólowe w tych okolicach. Poprawie ulega także elastyczność odcinka szyjnego kręgosłupa oraz krążenie klatki piersiowej. Podczas tej aktywności najbardziej zaangażowane są następujące mięśnie: dwugłowy i trójgłowy ramienia, naramienny tylny, piersiowy większy i najszerszy grzbietu (Mark Kantaneva).

Fenomen NW zasługuje również na uwagę przy problemach z układem sercowo-naczyniowym. Górne części ciała, aby mogły pracować wydajniej, wymagają wydolności układu sercowego i oddechowego. Podczas XX Corocznego Spotkania Kanadyjskiego Stowarzyszenia Rehabilitacji Kardiologicznej w Montrealu (październik 2010) oznajmiono, że pacjenci z umiarkowaną i ciężką niewydolnością serca (14%) poprawili swój status funkcjonalny oraz że przypisuje się tę zasługę Nordic Walking, a nie powszechnej rehabilitacji kardiologicznej. Podczas kongresu Europejskiego Stowarzyszenia Kardiologii Niewydolności Serca w Belgradzie (maj 2012) przedstawiono NW jako bezpieczne zwiększenie intensywności wysiłku, które może być bardziej skuteczną metodą leczenia pacjentów z niewydolnością serca, niż chodzenie bez kijków.

Nordic Walking jest coraz bardziej popularną aktywnością fizyczną i posiada wielkie możliwości jako przodująca forma terapii we współczesnej i kompleksowej rehabilitacji.

Iwona Obroslak